SADE HAYAT OH NE RAHAT!

Pazartesi, Şubat 08, 2016

sade hayat yaşamak

Hayatımızı neler yönlendiriyor? Bir düşünsenize etiketler, trendler, markalar, beklentiler... Yoruluyoruz bunlardan. Çoğunu da mutlu olmak için bir araç olarak algılıyoruz. Oysa ruh sakinlik, dinginlik, sadelik istiyor. Kendi zenginliği, ışıltısı yetiyor insana. Eklemeye çalıştıklarımız, bir bakmışız hayatımızı kısıtlayan haline gelmiş...

Yukarıdaki fotoğrafta, kapıdan bahçeye girdiğimi hayal ediyorum. Sıcak bir yaz günü. Taş avlu yıkanmış, tatlı bir serinlik var. Çiçekler de sulanmış, havada hem toprak hem de çiçek kokusu. Avlunun gölgesinde bir divan, masa, sandalyeler. Masanın üzerinde domates, salatalık, peynir ekmek, kahvaltılık ne varsa. Allah ne verdiyse donanmış. Çay da demlenmiş hazır. Ailen ya da dostların yanında. Huzur burada... Sade hayat denilen, sade "hayat" aslında...

Hayatı sadeleştirmek için illa ki kırda, köyde yaşanacak diye bir kural yok. Zor ama büyük şehirde de yüklerimizi azaltabilir, hafifleyebiliriz belki. İhtiyaçlar, istekler ya da ortam hangisi belirliyor günlük rutinimizi? İhtiyaç dediklerimizi, isteklerimizi gözden geçirip, ortamın ne dediğine de hiç kulak asmasak... Başkaları için yaşamak, kaybolmak demek... Dünyada simple life adıyla yaygınlaşan, bizim özümüz olan sade yaşam. Peygamber Efendimiz(sav), "Siz işitmiyor musunuz? Sade yaşamak imandandır. Sade hayat sürmek imandandır." buyurmuş. Yaşantısıyla da buna örnek olmuş.

Ee daha ne duruyorum? İçinde hissettiğini, dilinde söz etiğini yapmaya çalışmak gerek, yaşadığın yerden başlamak öncelikle. Zihnini, gözünü yoran eşyalardan arınmak.Ruhumuzun alanını genişletmek için, sürekli zamanımızı çalan ne varsa azaltmak. Kendine, sevdiklerine daha çok zaman ayırmana engel ne varsa kurtulmak. "A ne derler?" in yerine, "Oh be" diyen ruhunun sesine kulak vermek. Başkası değil, biz olduğumuzu gösteren kimliklerimiz. Soframızda, evimizde, üstümüzde... Artık, "gezmelik" ve "bayramlık" diye bir kavram kalmadı giyim-kuşam kültürümüzde. Hep aldığımız için bir önemi de kalmıyor yeninin. Azla yetinmek, yoksunluk değil tatmin aslında, unuttuk...

sade hayat

Sade hayat istiyorum. Şükrü bol, şikayeti az... Sadeliği, yalınlığı hayatın içinde istiyorum. Kendim de, karşımdaki herkes de net, dobra, direkt olsun. Böylece, tükettiğimiz zaman bize kalsın. Zaman; üzerine yazdığımız, çizdiğimiz sayfamız, hayatımız...

Bir başarsam, sade hayat oh ne rahat...

BU YAZILARI DA OKUYABİLİRSİNİZ

6 yorum

  1. Çocukluğum böyle evlerde geçti gözlerim de hep böyle evler ara..Bu gün böyle bir ev gördüm ..ne kadar sadeydi hayat o zamanlar..kolaylığı lüks sanırdik oysa zorluğu içinde hayatı yaşamak lükstü.

    YanıtlaSil
  2. Fotoğraftaki ev benim memleketimden bir kare. Geçen yaz sanırım, önünden geçerken durup seyredip, fotoğraflamıştık. Aklıma geldikçe beni rahatlatır, yazdıklarımı düşündürür...Bu arada özledim yahu! Sık sık aklımdasın. Sıla ile arana hiçbir şey girmesin diye sessizce takip ediyorum. Gönül dolusu sevgiler...

    YanıtlaSil
  3. Ben bu evleri Bilecik'ten,Merzifon'dan tanıyorum.Her daim özlediğim,ayrılalı yıllar olduğu halde ayrılamadığım,hâlâ hatıramdaki ahşap bir evini hayallerime sarıp resimdeki oda kadar sade ve özgün dayayıp döşediğim,yüreğimde yaşadığım ev. Ne güzel. Sade,dingin,huzurlu...

    YanıtlaSil
  4. Çoğu kişinin kafasındaki fotoğraf aynı aslında. Sade ve yalın olan, herkese huzuru keşfettiriyor.Üstelik sahip olması , hayata geçirmesi de ulaşılmaz değil.

    YanıtlaSil
  5. İstanbul' dan göçüp köye taşınınca, yeni ev inşasında tek ama tek istediğim büyük alanı olan bir mutfak. İstanbul' da iken, salonu, banyosu bile kocaman olup da, kadınların yarı ömürlerinin geçtiği mutfakları iki bedenin dönemeyeceği bir alana yerleşmiş daireciklerde yaşamış olduğumdan yegane lüks olarak bunu istemiştim kendime ve oldu da. Gerisi ferah bir ev, kocaman ekip biçtiğimiz bahçe. İnsanın önce gözü dinleniyor, sonra da ruhu. Darısı herkese inşallah.. (bu yazınıza Hıdır' dan geldim :) )

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendim gerçekleştirmiş gibi heyecanlandım ve sevindim.. İzmir de yazları Urla ya gidiyorum, bahçe içinde küçük bir evimiz var,benim anne baba yadigarım ama çocukluktan bu yana çok şey değişti. Tam bir doğal hayat ve sadeliği gönlüne göre kurgulamak çok istediğim bir hayalim. Çocuklar var, ama olur mu ki derken kaçırıyoruz. Benim hayalimdeki evi yazmıştım aynı başlıkla, zamanınız olursa bir okuyun, benziyor mu hayallerimiz. Aklıma gelmişken, bir de yunusla yüzmek çok istiyorum. Bakalım.. Hıdır a çok kızdım ama iyi oldu bunları konuştuk.. Sevgiler..

      Sil

İZLEYİCİLER

FACEBOOK SAYFAM

Google+ TAKİPÇİLERİM