BEGONVİL SOKAĞI HİKAYELERİ - (KARAR)

Perşembe, Mayıs 05, 2016

begonvil sokağı hikaye

Beni çok sevmeseydi, peşimden buralara gelir miydi? Sen git, ben burada kalacağım derdi. Sen de gitme ne yapacaksın oralarda, bu düzeni kolay mı kurduk? derdi. Beni anladı, anlamaya çalıştı. Belki benim kadar inanmadı bu kaçışa ama, geldi. Bizim için de çok iyi oldu bu yaptığımız, biliyordum ama onu kazandım, tamam olduk...

Onu bu kadar sevmesem gelir miydim buralara? Tutturdu ben artık böyle yaşamak istemiyorum diye. Haklıydı gerçi o benden daha cesur, hep öyle zaten böyle olması da hoşuma gidiyor. Belki buraya gelmesek tüketirdik birbirimizi, bana da her şey daha iyi olacak gibi geliyor. Bu kadar alışkanlıktan hemen vazgeçtim ama onu kazandım, tamam olduk...

Yorgun yorgun kıyıda otururken ikisinin de aklından bunlar geçti. Aynı anda aynı düşünceleri aklından geçirmek kolay kolay olacak şey değil. İçin sakinleştiğinde, gürültüde kaybolan her şeyi duymaya başlıyorsun. Bazen öyle bir an geliyor, yanındakini de dinler oluyorsun. Neler kaçırıyoruz?

Bu sakin göl köyünde yaşayanlar, onlara masalsı gelen güzellikleri belki kanıksamışlardı ama güneşin doğuşunu bile çatıların arasından yakalamaya alışmış gözler için burası tam bir ziyafetti. Horoz sesine cevaben möleyen ineklerin sesi... Toprak, çimen ve rüzgarla dağılan ağıl kokusu onlar için yeni ve inanılmazdı. Zaman zaman ikisi de acaba sıkılıp geri dönmek ister miyiz diye soruyorlardı kendilerine ama şehre her gittiklerinde daha bir istekle geri dönüyorlardı.

Her şey öyle kendiliğinden oldu ki, gereksiz mücadelelerle zaman kaybetmek ne kadar yanlış en başta onu anladılar. Kariyer, ev taksiti, arabayı yenileme, tatil, her şeyi bir tık daha yukarıda yapma döngüsü... Bunların girdabına biraz da tam istediğini bulamayan ya da bilemeyenler mi düşüyor? Aynı amacı sürekli yenilemenin anlamı ne? O zaman, bir anlam yüklemeden sadece huzurumuz için yaşarız, yorulmak ve yıpranmak rutin bunca şey için değer mi? Soruları da bıraktılar, doğru mu yanlış mı diye kafa yormayı da. Herkes için doğru ve kolay gelmeyebilirdi ama onlar karar verdi, yaşadı ve mutlu oldu.

-Biliyor musun? Bir çocuğumuz olsa bu karara cesaret edemezdim. Bazen anne olursam belki yine döneriz diye düşünüyorum. Ama herkes gibi olma zorunluluğu da savaştığım en güçlü takıntımız gibi geliyor. Biz şanslıyız, home ofis evden de yapabildiğimiz bir işimiz var. Ama yine de düzenin dışında seçimleri bohem görenler bence işin kolayına kaçıyor.

-Başkaları ne düşünürü dert ettikçe, kararlarımızın faydasını göremeyiz. Çocuğumuz olduğunda da, bu seçimi yapmış bu düzeni kurmuş bir ailede büyüyecek. Asıl olanlara kafa yoralım, şekil kısmını geç, takılma.

Sandalın içinden balıkları aldılar, güneş ortalığı iyice ısıtmaya başladı. Evin yolunu tuttular, kahvaltı sonrası öğlene kadar iş vakti. Bir süre böyle deneriz diye konuştular, olmazsa başka bir yol. Bir karar verdik pes etmek yok, huzurluyuz ve birlikteyiz ya, pes etmek yok.

BU YAZILARI DA OKUYABİLİRSİNİZ

4 yorum

  1. ne güzeeeeel yaaaa :))))) bi de foto neresi kiiii :)

    YanıtlaSil
  2. Eskikaraağaç köyü, Bursa yolu üzeri. Fotoğraf karesindeki gibi çok sakin ve dinlendirici bir yer.

    YanıtlaSil
  3. Ne kadar imrendim anlattıklarınıza...
    İnşallah bende birgün bu duyguları yaşarım, bir çok kişinin hayali aslında anlattıklarınız ama malesef imkanlar...

    YanıtlaSil
  4. Az da olsa yapanlar var ben de onlara imreniyorum. Çocuklar en büyük düşüncemiz kararlarımızı verirken ama bazen kendimiz için verdiğimiz kararların asıl onlara faydası oluyor. Bir yerlere bile gitmeden, kafamızda bir şeyleri değiştirsek dünyamızda değişir belki.Çok selam..

    YanıtlaSil

İZLEYİCİLER

FACEBOOK SAYFAM

Google+ TAKİPÇİLERİM