Blog yazmaya başlayınca, bu sayfalar insanın arkadaşı oluyor. Sonra burayı eviniz gibi hissediyorsunuz, kapısından girince “evim güzel evim” dediğimiz, huzurlu ve en rahat olduğumuz sığınaklarımız… Ve en önemlisi yeni bir sürü insan tanıyorsunuz. Görmediğiniz, sesini duymadığınız yeni insanlar… Kelimeler aracılığı ile herkesin izini bıraktığı cümlelerden keşif yapıyorsunuz. Keşfediliyorsunuz. Bu farklı bir şey, belki sanal zeminde ama yine yüreklere değiliyor ve yine herkesin ayrı bir yeri oluyor…

 

Kişisel blog olarak Begonvil Sokağı altı ayı geride bıraktı. Benim çömez olarak, blog dünyası ve teknik konulardaki eksiklerim devam ediyor. Ama en başta bitmeyen öğrencilikleri sevdiğimi söylemiştim. Öğrenmeye, araştırmaya, yenilenip, çoğalmaya devam. Gündelik hayatta yaşadıkça, blog dünyasında yazdıkça yeni şeyler öğreniyor ve deneyim kazanıyor insan. Hem kendi sayfanda hem başkalarının kelimelerinde kendini bulmaya çalışmak ve aynı aynayı başkalarına da tutmak. Bir bilgi dağı olan internette bloglarda yazanlara kendi mahallenizdeki arkadaşınıza güveniyor gibi yaklaşmak. Merak, özlem hatta bazen gönülden sitem gibi sosyal medya ile pek bağdaştırılmayan hislerle yazmak, paylaşmak, sanal bir platformda var olmak…
 
Blogumda pek çok yenilik oldu. Yazılarını severek okuduğum ve yararlandığım Doktor Hayat bana bu konuda çok destek oldu. Kendisinden blogumla ilgili yardım talep ettim. Begonvil Sokağı’nın teknik donanım ve tasarımının yenilenmesini üstlendi. Kişisel blog yazarı olarak benimle bütün bilgi ve deneyimlerini paylaştı. Yorucu ve özverili bir çalışmayı, disiplinli bir şekilde yürüten, her konu ile benden daha çok ilgilenen Doktor Hayat ve Kişisel Blog‘a gönülden teşekkür ediyorum. Üzerimden büyük bir yük aldılar, tembellik ettiğim konuların sıkıntısını çekiyordum, kendi blogları gibi ne gerekiyorsa yaptılar, sağ olsunlar. Bundan sonra bana daha çok çalışmak ve kendi eksiklerimi tamamlamak düşüyor. 
 
Kendimi şanslı görüyorum, çünkü blog yazmaya başladığımdan beri hep güzel insanlarla karşılaşıyorum. Bu büyük bir şükür sebebi. Begonvil Sokağı’nda bir mahalle sıcaklığını yaşıyorum. Bugüne kadar hep mesafeli durduğum sosyal medya hesaplarıBegonvil sokağı için açtım, o benden daha aktif. Facebook, twiter ve instagramda, yazdıklarıma ve farklı paylaşımlara yer vermeye çalışacağım.
 
Blog yazarları içinde farklı bir muhabbetim olan arkadaşlarımdan birinin blogunda şöyle demiştim. “Blog işi, kalbinin çeperlerini ölçme, deneme işi…Ne kadar genişler, bu kadar çok insanı nasıl içine alır?”
Alıyor, size yer açtıkları gibi sizin de kalbiniz giderek büyüyor.
 
Begonvil Sokağı’nda sizlerle olmaktan ve tanımaktan çok mutluyum. Herkese en içten sevgilerimle…
 
Bir dilek: güzel görüp, güzel düşünmek ve şükretmek. Gayrısı bizden uzak olsun…