ADIM HIDIR ELİMDEN GELEN BUDUR

Perşembe, Nisan 20, 2017

Minik-kedi

Hıdır Allah seni bildiği gibi yapsın, hiç olmamış ya bu! Kafiyeli mazeretler üretmek seni kurtarır mı sanıyorsun? Herkes en iyisini yapıyor, sunuyor, çekiyor, satıyor, olmadı baştan silip tekrar yazıyor, sen!... Sus, seni kıtır kıtır keserim Hıdır. Bu sinirle bile kafiye yaptım ona da dikkatini çekerim, marifet değil bilesin... Adım Hıdır elimden gelen budur ne demek? Doğrusu da Hıdır değil Hızır, bu kadar laf saydım çarpılacağım ona yanarım.

Gülümseyerek bakarsak, böyle bir durum var. Kendimize ya da çevremize sık sık elimden bu kadar geliyor demek zorunda kalıyoruz, üstelik kendimiz ve çevrenin baskısı yüzünden. Ne olacak bu mükemmeliyetçi ve yetersizlikten yakınan hallerimiz? Bir ölçü sanal gerçeklik, bir ölçü photoshop-filtre karışımı idoller, alabildiğine beklenti. Çok kolay gibi görünen ama işin içine girince yanıldığımız, sonunda da "Adım hıdır elimden gelen budur." diyerek pes ettiğimiz hedefler. 
Sıradan hayatlar yaşamaktan çekinmeye başladık... Sıradanız, böyle iyiyiz, güzeliz, belki gün gelir sıra dışı ya da farklı bir şeyler yaşarız ama her zaman da mükemmele yakın, normalin üstünde bir yerlerde olunmaz ki. Abartıyorsun diyenleri duydum. Peki, bir bakalım o zaman...

Kadınlar yine yükün ağırını çekiyor... Mükemmeliyetçilik en çok kadınlarda var, mutfaklarda çıta yükseldi, evhanımı bile olsa artık elinde laptopu, sosyal medya hesaplarını takip etmek, son sunum tekniklerini bilmek ve uygulamak gibi bir dolu ek iş var. Klasik ikramlar ile değil netten popüler tariflerle misafir ağırlamak gerekiyor. Kek, kısır, börek mi? Sakın, böyle sıradan çay menüsü mü kaldı? Zaten sofra kuruluyor artık, yakında zigon diyene de kötü kötü bakılacak. O çeşitler öğrenilecek, daha bitmedi çok şık da sunulacak. Bazen yemesi zor olacak, yapanı da yiyeni de strese sokacak belki ama sunum şart. Sıradan olmamalı, şu renkli küçük sandalyelere kurabiyeleri de dizdiniz mi tamam. Sohbet edip, yarenlik yapacaktık hani, o da olur. Herkes yemeden önce sofranın fotoğrafı çekilsin hele, ondan sonra serbest. Çeşit çok ama olsun, yiyelim. Sonra... Sonrası, psikoloji ve diyetisyenlik en popüler meslekler şu sıra, hep koşturup yakalamaya çalıştığımız trendler ve ancak bu kadar yapabiliyorum demek korkusu fibromiyalji, mide ağrısı ya da migrenle teğet geçmiyor her zaman. Bu kadar koşmaya dayanamıyoruz işte! Bilim adamları da şu yiyip yiyip kilo almayacağımız hapı bulamadılar bir türlü. Bir yanda iştah açan tarifler, öbür yanda photoshop-filtre karışımı fotoğraflarla herkesin mankenden hallice ya da mankenlere taş çıkartır kıvamında görüntüleri. Buna sinir mi dayanır? Çalışan bir kadınsanız, çarpın 2 ile... 

Hızır gibi olacağız bu fani halimizle... Aslı yoksa çakması ile, yorulduğumuzu, tükendiğimizi belli etmeden koşturacağız. Gerekirse Twitter da tt, instagramda takipçi satın alınacak, herkes ne yapıyorsa aynı ve daha fazlası yapılacak. Ama herkesin yaptığından olmalı. Malı.. meli.. durumlarımız mükemmeliyetçiliğin sonucu, bilimsel araştırmışlar, bulmuşlar. Tükenmişlik sendromu da yenilerden,  adım hıdır elimden gelen budur diyemeyince içten içten kendini bitirenlerin başına geliyor. Haydi biz neyse, başımızı kurtarırız belki bir şekilde ama çocukların işi zor. Hem çok saf hem çok bilmişlik arasında büyüyorlar. Hem anne babayı takip ediyorlar hem akranlarını. Sera meyvesi gibi olmalarından korkuyorum, görüntü iyi ama tadı da yok faydası da... Kıyı kasabaları, dağlar bizi bekleyin, kaybettiklerimizi aramaya geliyoruz... Dünyanın çekmediği bir yeri arıyoruz... Azıcık aş ile kaygusuz doymaya, ben böyleyim işte yerim de bu yenim de bu kadar demeye geliyoruz. Sade hayat oh ne rahat demek için yer var mı oralarda?

Nereden aklıma takıldı aklıma bu atasözü? Yanıp sönen kırmızı bir düğme vardır kesin. Ama baktım da ne ev çok derli toplu adeta resim gibi, ne iştah açıcı fotoğraflık sofralar, ne top olmuş paylaşımlar her şey fazla sıradan gözüküyor. Ooo durum ciddi arıza içerilerde, hemen müdahale edilmezse Hızırlık bir durum olabilir. O zaman Hızır gelsin yardım etsin, çünkü benim adım hıdır elimden gelen budur...






BU YAZILARI DA OKUYABİLİRSİNİZ

18 yorum

  1. Çok güzel bir yazı olmuş.Ben çok mükemmelliyetçi değilim sanırım.Yaptığım işin en iyisini yapmaya çalışırım ama elimden geleni yaparım.Abartılı sofralar yerine yeteri kadar yiyecek bol sohbet,güleryüz ikram etmeyi severim.Gittiğim yerlerde de buna bakarım.Yoksa yemek yemekten sohbet edemez hale geliyoruz.Sonra da yediklerimizi sindirmeye çalışırız.Elimizdekiyle yetinmeyi öğrenince daha mutlu oluyoruz.Aksi halde stres ve yorgunluktan başka birşey olmuyor.Elimizden gelen budur.Sevgiler:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Elimizden gelen budur... Çok güzel dediniz, bunu kendimize slogan yapmalı. Ağırlıkları attıkça, hafifleyip yükselmek gibi bazı yaptırımlardan sıyrılmak. Yetişelim, geçelim derken bir bakıyorsun zaman uçmuş. Elimizden gelenle çok mutlu olmak dileğiyle, sevgilerimle..

      Sil
  2. Yeni neslin gerçekten isi zor. Bu böyle devam etmez diye düşünüyorum bende. Özellikle kadınların birbirlerine yaptığı baskılar inanılmaz . Hep güzel zayıf kalacaksın mükemmel es mükemmel anne mükemmel aşçı vb...mükemmel herşey olacaksın . Buna can dayanmaz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet olan kadınlara oluyor, sistem bizi dişine uygun görüyorsa yanılıyor. Sanki bir farkındalık bir ne oluyoruz hareketi var gibi ama ben sistemle arayı bozduğum için çok da içini bilmiyorum. Kadınlar erkeklerden pozitif ayrımcılık beklerken niye birbirlerine dirsek çıkmazlar? Mükemmel dayatması çok yıpratıcı, çocuklar da nasibini alıyor. Biraz cesur ve radikal davranmak gerek herhalde. Hepimize kolay gelsin. Sevgiler..

      Sil
  3. Bu aralar felsefem bu galiba. Bir isteksizlik,her şeyi yeterince hatta daha az yapmak. Yoruldum artık işte. Bu terazi bu kadar sıkleti çekmiyor. Elimden gelen bu kadar. Çok güzel bir yazı. Teşekkürler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kabul edince bir şey olmuyor, ben kendi adıma söyleyeyim, böyle. Zorla da olsa kendimizi ittire kaktıra koşturduklarımız çok yoruyor sanırım. Fazla yüklenince altında kalan yine biz, kendinizi yalnız hissetmeyin bu aralar fazlasıyla halim hıdır benim de. Sevgilerimle..

      Sil
  4. Çok özel bir yazı olmuş..Özellikle çocuklar için Sera meyvesi gibi olmalarından korkuyorum, görüntü iyi ama tadı da yok faydası da..kısmını çok anlamlı buldum. Mükemmelliyetçilik aslında özgün olduğunda iyidir ama şimdilerde daha çok özentilik var gibi..Bu değişim eğitim ve kültürde olsaydı başarılı olurduk ama sadece dış görünüşte kaldığı için sığ sularda boğulmaya başladık..Önemli bir noktaya değindiğin için teşekkürler. İyi bloglar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tesbitiniz haklı, mükemmeliyetçilik dozunda kaldı mı motivasyon ve bireysel başarı getiriyor ama neye titizlendiğimize göre değişiyor durumlar.Eğitim ve kültür cephesi, popüler kültürle işi olmayanların sığınağı oldu. Bakalım nereye kadar gider bu süreç. Teşekkür ederim, size de iyi bloglar..

      Sil
  5. İnsanın kendine yaptığını kimse yapmazmış. Kadınlar kendi hayatlarını kendileri zorlaştırıyorlar. Umalım da kısa sürsün...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazarken ben de aklımdan geçirdim, kişinin kendine ettiğini kimse etmez, akıllı ol dedim. Ne kadar idealist ve oturmuş yaşam felsefeniz de olsa bir etkileşim oluyor. Elimizden geleni yapacağız artık...

      Sil
  6. ''Adım hıdır elimden gelen budur.''Ben de çok kullanırım bu ifadeyi :)Kaleminize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsanı rahatlatan bir tarafı var bu sözün, fazladan yaparsın kim tutar seni gibi sözler motivasyon aksine baskı oluşturuyor bazen de.

      Sil
  7. Efendim, öncelikle kaleminize sağlık. Çok önemli konuları, becerikli bir dille ele almışsınız. Özellikle şu kısma takıldım: "herkes ne yapıyorsa aynı ve daha fazlası yapılacak."
    Ne yazık ki durum böyle... Tekrar kaleminize sağlık!..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Herkes ne yapıyorsa yapmak ve onay almak yüzünden keyfimiz, belki bulutlara basarak yürüyormuş gibi hissetme özgürlüğümüz gidiyor. Hıdır iyidir. Selamlar..

      Sil
  8. Baştan sona haklısınız, malesef durum bu. Anlayana.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendi hedeflerimiz motive ediyor, enerji veriyor ama başkalarının koyduğu hedefler bir de keyfi ise o durumlar yorucu.

      Sil
  9. Artık elimizden ne gelirse. Valla umduğunu yiyemiyor insan hayatta. Bulduğuyla yetinmeli

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Elimizden gelen de, bulduğumuz da şükür ve kanaat içinde. Bu kadarı bana yeter tembelliği değil kontrollü ve objektif motivasyon sağlar ki bu bana göre işin anahtarı. Her zaman başarılıyor mu? Değil ama niyet bu yönde olursa amelden de huzur çıkar diye düşünüyorum.

      Sil

İZLEYİCİLER

FACEBOOK SAYFAM

Google+ TAKİPÇİLERİM