OKUL ANILARI...

Cuma, Eylül 15, 2017

Okul-kırtasiye

Okulu özledim diyenler azaldı mı? Bana mı öyle geliyor? Okullar açılıyor ama bu yaz hem geç geldi hem daha sıcak geçti. Sıkılanlar için tatil uzadıkça uzadı, eğlenenler için ise daha yeni başlıyor havasında bir haller. Ben öğrenciliği seviyorum, yazlar çok güzel geçerdi ama okulun açılmasına yakın iyice özlerdim. Çocuk aklımın büyülü dünyasını oluşturan kırtasiyeler, yeni kitap-defter kokusu, renk renk kalemler, silgiler, rüyama giren kalem kutuları. Ne heyecan, ne heyecan... Duydum! İçinden sen biraz inek bir öğrenciydin galiba diyenler var. Tam tersi, evet tembeller grubunda değildim ama sürekli ders çalışan da hiç olmadım. Okullar açılıyor yaşasın! (Bu kutlama mesajı daha çok veliler için, uzayan tatil çocukları da büyükleri de sıkıyor. Artık okul başlasın!)

Sizin de ilkokul yıllarına hatta okuldaki ilk gününüze dair cam gibi anılarınız vardır. Hemen gözünüzün önüne gelen, flashback budur dedirten... Okul fotoğrafı çektirmek için evden çıkarken annemin iki yana at kuyruğu yaptığı saçlarımı nasıl düzelteceğini babama tembihlemesini aynen hatırlıyorum. Kafamın iki yanında iri iki kelebek konmuş gibi duran fiyonk kurdelalar... Şimdi cool durmayan in olmayan bir şey takar mı bizimkiler? 

Okul anıları varan 1, İlk gün teneffüste bir hışım beni düşüren çocuğu bahçede dolaşan öğretmene şikayet ederken amca dedim. Gözlüklü, tombulca bir öğretmendi, hiç cevap vermedi. Bu defa abi dedim, yine cevap yok artık öğretmenim diyene kadar neler saydıysam. Okulum da çok güzeldi. Kocaman bahçe, bahçede içinde turuncu balıkların yüzdüğü elips şeklinde bir havuz. Koş koşabildiğin kadar. (Kamu spotu: Okulları daraltmayın, çocukları delirtmeyin!) Bütün enerjimizi boşaltırdık, şanslıydık...

Bilmiyorum ve patates kelimelerini hiç unutmam. İçinde bolca resimler olan ilk okuma kitabında hecelerken hep takıldığım, bu neydi diye yanımdaki daha çalışkan kıza rıza minnet sorduğum, tekrar edip durduğum ama hemen gene unuttuğum kelime. Bilmiyorum, ne ironi ama... Patates de ilerleyen zamanlarda, öğretmenin tahtaya kaldırıp okuttuğu ama benim hecelemeyi beceremediğim kelime. Biraz kızdı belki de ondan unutmadım, patatesle bir sorunum yok halbuki. 

İlk yıl sabahçı olmuştum, servis nedir bilmiyorum zaten, yürümek hem güzel hem heyecanlıydı. Evden okula yalnız başına, ama her zaman kenardan kenardan. O kadar çok duydum ki bu telkini Allah'tan fobik bir durum olmadı. Aman çocuğum kenardan kenardan... Okulumun tam karşısında küçük bir mezarlık vardı, karşı duvarında ise siyah parlak yüzeyine taşlar yapıştırıp, dilek dilediğimiz bir bölüm. Çaput bağlamanın farklı bir versiyonu. Ne dilerdik unuttum, öğretmene amca diyen bir kafanın içinden ne geçer ki? Yapıştırmadan da geçmezdik. O değil de teyzeler de taş yapıştırıyordu.Demek o zamanlar hurafelerde model buymuş.

50 sayısını da unutmam, son ders olmuş, acıkmışım, sıkışmışım, artık eve gitmek istiyorum. Ayaklı dev abaküsde 50'ye kadar saymak da nedir? Onu da karıştırdım, ne sıkıldım ne çok terledim. Matematik seni hiç sevmedim. Ama bir okumaya başladım sınıfın yarısına yakınından sonra, o oldu. Biraz avare miyim biraz bunlar boş işler havasında mıyım? Yok azıcık tembellik ettim o kadar. İnsanın cam gibi anıları en güzelleri, acıtan ya da derin çizenleri de unutmayız ama cam gibi, pırıl pırıl hatırladıklarımız mutlu olduklarımız1. sınıfı pekiyi ile geçtim, karne alırken öğretmenime "Annem bana saçlı bebek alacak" dediğimi hatırlıyorum. Gözüme kestirdiğim sarı saçlı, gözleri açılıp kapanan bebeği hayal ederek...

Çözemediğim bir konu var, ben şimdi bir anneyim ama benim çocukluğumdaki gibi heyecanla beklemiyorlar okulu sanki. Ben mi tuhafım yoksa yeni nesil yazılım böyle mi? Okulun ilk günlerini düşünürken bunlar geldi aklıma, sizin de ilginç anılarınız var mı varan serisine eklenecek? Varsa cam gibi olanlardan siz de anlatsanız! Söz size eğitim sistemini masaya/sıraya yatıracağım ciddi ama yine de çok sıkıcı olmayan bir yazı da yazacağım.

Mini mini birler, çalışkan ikiler hepsi taa 12'lere kadar çok güzel geçsin bu yıl. Allah zihin açıklığı versin. (Anne sözü!)

BU YAZILARI DA OKUYABİLİRSİNİZ

22 yorum

  1. Evet bence de eski heyecan ve bekleyiş yok artık. Her şeyin hızlı yaşandığı bir çağda yaşıyoruz, duygularımız ve hislerimiz de bu sebeple pek kalıcı olmuyor bence. Eski günlerin tadını birçok şeye bulamıyoruz artık.
    Güzel, hoş bir yazı olmuş elinize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okulların sosyal yanının artmasına rağmen özlem duygusunun yavaşlaması bir türlü rayına oturmayan eğitim sisteminden. Kitap, fotokopi, proje , performans, ezber arasında boğulunca güzel anılar gölgede kalıyor besbelli. Dünyanın iyilerinin herşeylerini alıyoruz da anti-ezber ve keşfet kendini tarzındaki eğitim sistemlerini hala uyarlayamadık.. Selamlar..

      Sil
  2. Güzel anılar... Şimdilerde ise yine mi okul açılıyor havasında çocuklar.Gitmemek için türlü bahaneleri var.Nerede yanlış yapılıyor bilemiyorum.Neden sevmiyorlar acaba? Bu arada ben de okulun açılmasını sabırsızlıkla bekleyenlerdendim.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çocuklarımızı alıp kıra bayıra mı gitsek, yine dönüp geleceğimiz yer burasıysa güzel anılar ve uçmayan bilgiler borcumuz var onlara. Herkes bekliyor herkes büyükte olmadı küçükte düzelsin bari modunda bir bekleyişte eğitim sistemi için, hayırlısı olsun..

      Sil
  3. Tahta kalem kutularımı çok özlüyorum. Kapaklarında çiçek resmi olanlar da vardı. Saklamıştım uzunca. Ne oldu sonra bilmiyorum. İçinde gözler vardı. Ucunda silgi yer. Kapağı sürgülü :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tahta kalem kutularını vintage fotoğraflarda gördüm, ama benim olmasa da hatırlıyorum sanki. Üzerine sahibinin yazdığı çizdiği tam organik okul gereçi.. Buldum işte, okulda hiçbir şey organik olmayınca çocuk oldukları için onlar hala organikler ve özlemiyorlar eskisi gibi. Bizim halimiz daha zor...


      Sil
  4. Yazınızı okuduğumda bende çocukluğuma, ilk okul yıllarıma gittim aniden. O kokulu silgiler, okul öncesi kitap defter ciltleme telaşesi hepsi çok güzel günlerdi.
    Şimdiki çocuklar okulu sevmiyor. Teknoloji bağımlısı nesiller yetişiyor. Bilgisayarda değilde sokakta oynanan oyunlar daha bir güzeldi sanki...
    Teşekkür ediyorum bu değerli paylaşımınız için. Saygılarımla. Vesselam...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Herkes için okul başlıyor olacak bu pazartesi, trafiğinden, servilerin yolları doldurmasından, çocukların sokaklara taşan enerjisinden herkes nasibini alacak. Teknolojiyi de biraz frenleme şansı olacak bu arada. Hayırlı olsun herkese. Teşekkür ederim yorumunuza, selamlar..

      Sil
  5. Ben okulu çok özledim. Evet ben o ineklerdendim :) yeni defterlerim, yeni kitaplarım ya da kıyafetlerim hiç olmadı fakat hayata o zamanki gibi bakabilmeyi özledim. Almadan veren muhteşem öğretmenlerimi özledim. Defter kitap kokusunu. Can ı gönülden arkadaş olabilmeyi... Vesaire vesaire...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok ders çalışanlara niye öyle derler tam çözmüş de değilim aslında..Bu arada yeni kavramını şimdi çok şeye sahip olan çocuklar, sınırlı sahip olanlardan daha az biliyor ve tadını alıyor bana kalırsa. Burada ters gibi görünse de işin özü yatıyor, kıymet bilmek nasipdar olmaktır. Öğretmen konusu ise başlı başına bir konu.. Hepsine ve tüm vesairelere katılıyorum.

      Sil
  6. Defter kalem kısmını ben de seviyordum ama o kadar. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O sevgi sizi buralara kadar getirmiş, blogunuzla güzel hizmetlere vesile olmuş. Artsın, daim olsun inşaallah..

      Sil
  7. Gerçekten çok güzel bir yazıydı emeğinize sağlık :)
    Kendimi birden beslenme çantası ve suluk ile ilgili anılarımda hissettim, defter ve kitapları kaplamakta hissettim güzel günlerdi, teşekkür ederim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Milyonlarca minik yürek heyecanla atıyor okul heyecanıyla ve bu enerjiden biz de nasibimizi alıyoruz. İlerleyen yıllarda biraz hevesleri geçiyor gibi oluyor belki ama öğrenmek her zaman insanın en iyi besini. Okul anıları hiç unutulmuyor, teşekkür ediyorum..

      Sil
  8. Okul okumakla aram hiç iyi olmadı. Okulu sevmeyince kitaplara yöneldim galiba. :) Kalemleri, defterleri bir de kitapları çok sevdim. Okulu sevmesem de lise sona kadar okulun açılmasına yakın kalbim küt küt atar, kriz geçirirdim (mübalağ yaptım :)) Ama nedense bir özlem duyuyorum şimdi. Çok garip. Okulu, dersleri değil de galiba insan özlüyorum.
    Şu kenardan kenarda temkini her evladın uyarı aldığı bir konu. Her anne babada standart cümle. :) Öğretmene abi demek de öğrenciliğin en komik yani. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Düşündüm de okulu sevip kitap okumayı sevmeyen bir öğrenci tipi ne kadar sağlıklı, şimdi biraz dertlendiğimiz konu değil mi okumayı sevmeyen, araştırmaya meyilli olmayan öğrenci tipi.. Sizin ki en güzeli, merak ilmin hocasıdır, okumak da merak kaynağı.. Kim bilir ne standart ebeveyn tembihleri vardır, aslında o da ayrı bir yazı konusu.. Teşekkür ederim..
      (Bu arada wordpress beni yanılttı, sizi hep takip ediyor gibi hissedip neden okuma panelimde çıkmıyor diyerek çözemiyordum. Geç oldu ama sonunda çözdüm. Sevgilerimle..)

      Sil
  9. Merhaba begonvil sokağı,kalemimi kaybetmiştim de ne çok ağlamıştim.neyse sanki.cocukluk iste.valla çocuklar ozlediler benim ufaklık bile onbeş gündür sorup duruyor okul ne zaman açılacak diye.bu sene tatil oldukça uzun oldu.rabbim sağlık sıhhat ve hayırlı siyla başlayıp bitirmeyi nasib etsin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldiniz... Nasılsınız? Gurbet bitti mi, döndünüz mü? Hepsi de gönlünüzce olmuştur inşaallah..
      Kalemlerimiz kıymetli idi tabi, hatta iyice küçülünce bile yazmayı marifet sayardık. Sizinkilerin okul özlemini takdir ile karşılıyor özel selam ve sevgilerimi gönderiyorum.. Yazılarınızı, en azından ara sıra hoş sohbetinizi okumayı diliyorum. Sevgilerimle..

      Sil
  10. Okulu çok sevdiğimi söyleyemem.Daga doğru ilk okul öğretmenimden dolayı okulu hiç sevmezdim.
    Liseden itibarwn okulu sevdim oda kısa sürdü.
    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öğretmen hele ilk öğretmen öyle önemli ki okul ve okumayı sevmede. Şimdilerde memnun kalmayan hemen öğretmeni değiştiriyor ama önceleri bu hiç akla bile gelmezdi. Okuma ve öğrenme aşkı bazen okul sevmeden de devam ediyor, önemli olan da o kısmı aslında..
      Teşekkür ediyorum yorumunuza, sevgiler..

      Sil
  11. Yarış atı gibi sürekli sınav bir de bunun üstüne değişen sistemler :( Bıkıyor çocuklar ve ben onlara hak veriyorum.

    YanıtlaSil
  12. Bu kadar çok değişen bir sistemden fayda beklemek güç, yeni uyum süreçleri öncekilere hak geçti mi serzenişleri arasında eğitim ve öğretim sıkışıyor. Yine de okula anıları en güzel, çocuk kalbinde hepsine yer var.

    YanıtlaSil

İZLEYİCİLER

FACEBOOK SAYFAM

Google+ TAKİPÇİLERİM